Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/10701 · K. 2022/1741
Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2021/10701 K. 2022/1741

E. 2021/10701K. 2022/174124 Şubat 2022
nafakayoksulluk nafakasıdeğerlemeiştirak nafakasıboşanmanafakanın kaldırılmasıtemyiz sınırıyeniden değerleme oranıanlaşmalı boşanma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : Yoksulluk Nafakasının kaldırılması, İştirak Nafakaları ve Eğitim Giderlerinin İndirilmesi (Protokol Hükümlerinin Uyarlanması) Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından duruşmalı olarak davanın reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmiş ise de davanın mahiyeti gereği duruşmalı işlerden olmadığı anlaşıldığından davacının duruşma isteminin reddine karar verildi, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Davacının yoksulluk nafakasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde; 6100 sayılı HMKnın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri Kırk Bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763...

Karar Metni

2. Hukuk Dairesi 2021/10701 E. , 2022/1741 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : Yoksulluk Nafakasının kaldırılması, İştirak Nafakaları ve Eğitim Giderlerinin İndirilmesi (Protokol Hükümlerinin Uyarlanması)

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından duruşmalı olarak davanın reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmiş ise de davanın mahiyeti gereği duruşmalı işlerden olmadığı anlaşıldığından davacının duruşma isteminin reddine karar verildi, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Davacının yoksulluk nafakasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde; 6100 sayılı HMKnın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri Kırk Bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile de 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "78.630,00 TL" olarak belirlenmiştir. İlk derece mahkemesince davacının yoksulluk nafakasının kaldırılmasına yönelik talebinin kısmen kabulü ile davalı kadın lehine anlaşmalı boşanma davasında yıllık %5 oranında arttırılmak kaydıyla hükmedilen yoksulluk nafakasının dava tarihi itibariyle aylık 1.000,00.-TL olarak ödenmesine karar verilmiş, istinaf üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Davalı lehine ilk derece mahkemesince dava tarihinden itibaren hükmedilen ve yıllık %5 oranında arttırılmasına karar verilen yoksulluk nafakasının yıllık toplam miktarı bölge adliye mahkemesi karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 78.630,00.- TL'yi aşmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında olup, bölge adliye mahkemesince verilen karar kesindir. Açıklanan sebeple yoksulluk nafakasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. 2- Davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple davacının yoksulluk nafakasına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcı mahsubuna ve 292.10 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkem...

Atıf Yapılan Mevzuat

KesinKanun

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, m. 1

1 – 17/4/2013 tarihli ve 6460 sayılı Kanunun 1 ve 2 nci Maddeleri :

AkıllıKanun

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, m. 362

Temyiz edilemeyen kararlar56

OtomatikKanun

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, m. 341

İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar44

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 298

(Değişik: 23/6/1982-2686/36 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay4. Hukuk Dairesi

E. 2021/19280 · K. 2022/8956

16 Haziran 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2021/6914 · K. 2022/2075

7 Mart 2022

Yargıtay6. Hukuk Dairesi

E. 2021/3851 · K. 2022/2078

12 Nisan 2022

Yargıtay6. Hukuk Dairesi

E. 2021/4195 · K. 2022/4066

13 Eylül 2022

Yargıtay6. Hukuk Dairesi

E. 2022/1762 · K. 2022/2308

21 Nisan 2022

Yargıtay5. Hukuk Dairesi

E. 2021/14183 · K. 2022/5737

29 Mart 2022