Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/1231 · K. 2022/1884
Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/1231 K. 2022/1884

E. 2022/1231K. 2022/188428 Şubat 2022
boşanmaziynet alacağıkarşılıklı boşanmatazminatmanevi tazminatnafakayoksulluk nafakasıevlilik birliğinin temelinden sarsılmasıbozma kararımaddi ve manevi tazminat
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Doğanşehir Asliye(Aile) Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kendi davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası, aleyhine hükmedilen vekâlet ücretleri ile kadının kabul edilen ziynet alacağı davası; davalı-davacı kadın tarafından ise tazminatlar, yoksulluk nafakası ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin mümkün olmamasına ve özellikle mahkemenin ilk kararında kadının kabul edilen davası için kadın lehine hükmedilen maktu vekâlet ücretine...

Karar Metni

2. Hukuk Dairesi 2022/1231 E. , 2022/1884 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Doğanşehir Asliye(Aile) Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kendi davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası, aleyhine hükmedilen vekâlet ücretleri ile kadının kabul edilen ziynet alacağı davası; davalı-davacı kadın tarafından ise tazminatlar, yoksulluk nafakası ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin mümkün olmamasına ve özellikle mahkemenin ilk kararında kadının kabul edilen davası için kadın lehine hükmedilen maktu vekâlet ücretine yönelik erkeğin temyiz itirazlarının Dairemizin 2016/23637 Esas ve 2018/10452 Karar ilamı ile reddedilerek onanmak suretiyle kesinleştiğinin ve mahkemenin işbu temyiz ilamına konu kararında kadın lehine takdir edilen maktu vekâlet ücretinin erkeğin reddedilen davasına karşılık olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Taraflar arasında görülen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davalarının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesinin 2016/140 Karar sayılı ilk kararı ile erkeğin boşanma davasının reddine ve kadının boşanma ve ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilerek boşanmanın ferilerine hükmedilmiştir. Hükme karşı taraflarca temyize başvurulmuş ve Dairemizin 2018/10452 Karar sayılı ilamındaki temyiz sınırlamasına göre, kadının davasının kabulü yönünden temyize başvurulmadığından, kadının davasında verilen boşanma hükmü kesinleşmiştir. Yine, erkeğin kendi davasının reddi ve kadının kabul edilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazları Dairemizin 2018/10452Karar sayılı temyiz ve 2019/7469 Karar sayılı karar düzeltme ilamları ile onanarak kesinleşmiştir. Kadının davasındaki boşanma hükmünün temyiz başvurusuna konu edilmemek ve ziynet alacağı ile erkeğin boşanma davasının reddi hükmünün de Dairemiz ilamları ile onanmak suretiyle kesinleşmiş olduğu dikkate alınmaksızın; her iki boşanma davası ve ziynet alacağı davası yönünden karar verilmesine yer olmadığına kararı verilecek yerde, yeniden boşanma ve ziynet hükmü kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. 3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat az olup, bozma ilamının amacına uygun bulunmamıştır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Tür...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, m. 174

1. Maddî ve manevî tazminat

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/1332 · K. 2022/1906

1 Mart 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/1447 · K. 2022/2959

28 Mart 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/1536 · K. 2022/2463

15 Mart 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2021/9960 · K. 2022/1868

28 Şubat 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2021/10642 · K. 2022/1875

28 Şubat 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2021/10477 · K. 2022/1835

28 Şubat 2022