Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/6049 · K. 2022/3107
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/6049 K. 2022/3107

E. 2021/6049K. 2022/310728 Şubat 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan açılan davada; kararın gerekçesinde sanığın eyleminin 5809 sayılı Yasa'ya aykırılık olarak değerlendirildiği anlaşılarak yapılan incelemede; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesinde belirtilen hükümlerin kesin nitelikte olduğu, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı gözetilerek 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesi ile 5237 sayılı TCKnin 52/2. maddesindeki hükümler birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa yüklenen suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nin 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2021/6049 E. , 2022/3107 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5809 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan açılan davada; kararın gerekçesinde sanığın eyleminin 5809 sayılı Yasa'ya aykırılık olarak değerlendirildiği anlaşılarak yapılan incelemede; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesinde belirtilen hükümlerin kesin nitelikte olduğu, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı gözetilerek 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesi ile 5237 sayılı TCKnin 52/2. maddesindeki hükümler birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa yüklenen suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nin 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükmünün 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, katılanın temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/7212 · K. 2022/4621

17 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/7606 · K. 2022/8916

17 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/7277 · K. 2022/13183

22 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/1294 · K. 2022/2939

23 Şubat 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/9780 · K. 2022/4205

14 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/10199 · K. 2022/15261

28 Eylül 2022