Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/18092 · K. 2022/2283
Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/18092 K. 2022/2283

E. 2020/18092K. 2022/22831 Mart 2022
yerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni"Mahkeme : İSTANBUL 53. Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. Sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin gerekçeli kararın, sanığın 20/09/2010 tarihli duruşmada beyan ettiği ... adresi yerine MERNİS adresinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu anlaşıldığından...

Karar Metni

10. Ceza Dairesi 2020/18092 E. , 2022/2283 K.

"İçtihat Metni"Mahkeme : İSTANBUL 53. Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. Sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin gerekçeli kararın, sanığın 20/09/2010 tarihli duruşmada beyan ettiği ... adresi yerine MERNİS adresinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu anlaşıldığından kararın kesinleşmediği, buna bağlı olarak Mahkemenin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz dilekçesinin 25/09/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında 5271 sayılı CMKnın 231/5. maddesi uyarınca verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, aynı maddenin 12. fıkrasına göre temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olması nedeniyle, sanığın bu konudaki temyiz isteği itiraz olarak kabul edilerek merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 01/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 10

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/18013 · K. 2022/2756

8 Mart 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2021/4074 · K. 2022/2309

1 Mart 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/13327 · K. 2022/2181

28 Şubat 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/9245 · K. 2022/7365

7 Haziran 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/9983 · K. 2022/9622

27 Eylül 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/9729 · K. 2022/9582

27 Eylül 2022