Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/11872 · K. 2022/1544
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11872 K. 2022/1544

E. 2020/11872K. 2022/15441 Mart 2022
tazminatmanevi tazminatgörevli mahkemekoruma tedbiritazminat davası
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 13.904 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Tazminat talebinin dayanağı olan Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/186 Esas 2015/251 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan suçundan 23.04.2014 23.07.2015 tarihleri arasında 1 yıl 3 ay tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 23.10.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla; Davacının 22.500 TL maddi, 40.000...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/11872 E. , 2022/1544 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 13.904 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Tazminat talebinin dayanağı olan Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/186 Esas 2015/251 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan suçundan 23.04.2014 23.07.2015 tarihleri arasında 1 yıl 3 ay tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 23.10.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla; Davacının 22.500 TL maddi, 40.000 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 13.904 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş olup, Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması ve karar tarihinin 05/08/2017 tarihli 694 sayılı KHK ile yapılan değişiklikten önce olduğu gözetilmeden davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği nisbi 4.068,48 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 3.600 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin fazla miktarda tazminata hükmedildiğine ve sair nedenlere yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacı vekilinin dava dilekçesinde faize yönelik talebi bulunmamasına ve yargılama sırasında da ıslah talebinde bulunmamış olmasına rağmen, davacı lehine dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faize hükmedilerek taleple bağlılık ilkesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden...

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11875 · K. 2022/1740

8 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11892 · K. 2022/2354

28 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/10862 · K. 2022/1654

7 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11873 · K. 2022/2545

4 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11876 · K. 2022/1741

8 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/12071 · K. 2022/3021

19 Nisan 2022