Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2017/10953 · K. 2022/3377
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/10953 K. 2022/3377

E. 2017/10953K. 2022/33772 Mart 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık hakkında, 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerini süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın 25.04.2013 tarihinde elden yapılan tebliğ ile istenen defter ve belgeleri herhangi bir yasal mazeret olmaksızın incelemeye ibraz etmediği anlaşılan olayda, mahkemece 213 sayılı Kanunun 139. maddesindeki istisna hal gerekçe gösterilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de ,tüm dosya kapsamından sanığın mükellefiyetinin 30.11.2009 tarihinde son bulduğunun anlaşılması karşısında iş yerinin tebliğ tarihinde faal olmadığı ve yapılan tebliğin usulüne uygun olduğunun kabulü ile tüm unsurları itibariyle oluşan suçtan sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2017/10953 E. , 2022/3377 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında, 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerini süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın 25.04.2013 tarihinde elden yapılan tebliğ ile istenen defter ve belgeleri herhangi bir yasal mazeret olmaksızın incelemeye ibraz etmediği anlaşılan olayda, mahkemece 213 sayılı Kanunun 139. maddesindeki istisna hal gerekçe gösterilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de ,tüm dosya kapsamından sanığın mükellefiyetinin 30.11.2009 tarihinde son bulduğunun anlaşılması karşısında iş yerinin tebliğ tarihinde faal olmadığı ve yapılan tebliğin usulüne uygun olduğunun kabulü ile tüm unsurları itibariyle oluşan suçtan sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/10378 · K. 2022/4176

14 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/15375 · K. 2022/6215

12 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/1310 · K. 2022/12213

9 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/12143 · K. 2022/2887

23 Şubat 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/5284 · K. 2022/11754

7 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/16009 · K. 2022/5492

31 Mart 2022