Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/1647 · K. 2022/3678
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/1647 K. 2022/3678

E. 2022/1647K. 2022/36783 Mart 2022
tekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın adli sicil kaydında gözüken Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/89 E. 2004/53 K. sayılı 14.02.2005 kesinleşme tarihli yağma suçundan hükmedilen 15 yıl 13 ay 11 gün hapis cezası tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCKnun 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken eşit tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK.nun 326/2....

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2022/1647 E. , 2022/3678 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydında gözüken Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/89 E. 2004/53 K. sayılı 14.02.2005 kesinleşme tarihli yağma suçundan hükmedilen 15 yıl 13 ay 11 gün hapis cezası tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCKnun 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken eşit tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUKnın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkarılarak "her bir sanığın neden olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 11

XI. Anayasanın bağlayıcılığı ve üstünlüğü

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/2329 · K. 2022/17478

24 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/1345 · K. 2022/3087

24 Şubat 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/7676 · K. 2022/16188

5 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/2300 · K. 2022/5137

21 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/4849 · K. 2022/13553

29 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/1133 · K. 2022/4056

9 Mart 2022