Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/14915 · K. 2022/3674
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/14915 K. 2022/3674

E. 2021/14915K. 2022/36743 Mart 2022
alacağın tahsiliamme alacağıbozma kararı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen hükmün 07/11/2020 tarihinde tebliği üzerine 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 16/11/2020 tarihinde temyiz etmiş ise de, mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek sanığın yanıltıldığı, bu nedenle, sanığın bu yanıltmadan yararlanarak hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede: 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Dosya içeriğine göre diğer temyiz...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/14915 E. , 2022/3674 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen hükmün 07/11/2020 tarihinde tebliği üzerine 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 16/11/2020 tarihinde temyiz etmiş ise de, mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek sanığın yanıltıldığı, bu nedenle, sanığın bu yanıltmadan yararlanarak hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede: 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin ve uzlaştırma giderlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUKnın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma kararı sonrası yapılan yargılama ve uzlaştırma gideri bozma lehe olduğundan, bozma öncesi yapılan yargılama gideri ise 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğundan tüm yargılama giderlerinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/11066 · K. 2022/6520

27 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/23721 · K. 2022/3381

1 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3614 · K. 2022/15209

21 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/18456 · K. 2022/6368

31 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/15117 · K. 2022/3748

7 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/14928 · K. 2022/5087

21 Mart 2022