Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/11590 · K. 2022/1693
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11590 K. 2022/1693

E. 2020/11590K. 2022/16937 Mart 2022
tazminatmanevi tazminatkoruma tedbirigörevli mahkeme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 3.606,94 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 11/02/2015 tarihinden işletilecek yasal faizi ile davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında dava türü olarak Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat yerine Tazminat talebi kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişiler tazminat verilmesi olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir. Tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/122 Esas 2015/483 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 11.02.2015 04.06.2015 tarihleri arasında 113 gün...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/11590 E. , 2022/1693 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 3.606,94 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 11/02/2015 tarihinden işletilecek yasal faizi ile davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında dava türü olarak Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat yerine Tazminat talebi kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişiler tazminat verilmesi olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir. Tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/122 Esas 2015/483 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 11.02.2015 04.06.2015 tarihleri arasında 113 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 02.12.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla; Davacının 30.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 3.606,94 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin, davanın reddi gerektiğine, tazminat miktarlarının fazla olduğuna, faiz başlangıç tarihine, karşı vekalet ücreti istemine, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve sair temyiz itirazlarına, davacı vekilinin hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve sair tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11672 · K. 2022/1689

7 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11657 · K. 2022/1690

7 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11609 · K. 2022/1697

7 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11675 · K. 2022/1687

7 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11664 · K. 2022/1688

7 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11608 · K. 2022/1685

7 Mart 2022