Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/10554 · K. 2022/6898
Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/10554 K. 2022/6898

E. 2021/10554K. 2022/68988 Mart 2022
başvuru süresivelayetvesayet
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A-Sanık hakkında kasten yaralama suçlarından verilen kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUKnın 317. maddeleri uyarınca sanık ...ın tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 2-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizinde; Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu...

Karar Metni

4. Ceza Dairesi 2021/10554 E. , 2022/6898 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A-Sanık hakkında kasten yaralama suçlarından verilen kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUKnın 317. maddeleri uyarınca sanık ...ın tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 2-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizinde; Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak; TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması ve yine aynı Kanunun 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına biçiminde değiştirilmek ve TCKnın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın karardan çıkarılmak suretiyle, HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/10415 · K. 2022/5742

23 Şubat 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/3073 · K. 2022/6837

8 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/20771 · K. 2022/10358

18 Nisan 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/10536 · K. 2022/6361

1 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/42239 · K. 2022/11779

9 Mayıs 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/10597 · K. 2022/6338

1 Mart 2022