Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/25319 · K. 2022/4002
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25319 K. 2022/4002

E. 2020/25319K. 2022/40028 Mart 2022
tekerrüruzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık ...ün 18/05/2015 tarihli dilekçesi ile yalnızca katılan ...ya karşı mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinde bulunduğu tespit edilerek anılan hükme hasren yapılan incelemede; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda da TCK'nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrirliğine karar verilmesi gerekirken, birinci kez mükerrirlikle yetinilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/25319 E. , 2022/4002 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...ün 18/05/2015 tarihli dilekçesi ile yalnızca katılan ...ya karşı mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinde bulunduğu tespit edilerek anılan hükme hasren yapılan incelemede; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda da TCK'nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrirliğine karar verilmesi gerekirken, birinci kez mükerrirlikle yetinilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMKnın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, CMKnın 253/3. fıkrasında yer alan etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCKnın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3207 · K. 2022/14103

6 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24426 · K. 2022/3913

8 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/32547 · K. 2022/9984

23 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/33192 · K. 2022/11910

9 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25622 · K. 2022/5035

17 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25450 · K. 2022/6482

4 Nisan 2022