Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/23066 · K. 2022/3952
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/23066 K. 2022/3952

E. 2021/23066K. 2022/39528 Mart 2022
tekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet, düşme Dosya incelenerek gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Oluşa ve dosya içeriğine göre mahkemenin gerekçesi yeterli görüldüğünden ve sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bu hususlara ilişkin bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş; mahkemece sanık hakkında hangi ilamın tekerrüre esas alındığı karar yerinde belirtilmemiş ise de; 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesinde yer alan "tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz hükmü uyarınca önceki hükümlülüklerinden en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği, yine Yargıtay Ceza...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/23066 E. , 2022/3952 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet, düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Oluşa ve dosya içeriğine göre mahkemenin gerekçesi yeterli görüldüğünden ve sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bu hususlara ilişkin bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş; mahkemece sanık hakkında hangi ilamın tekerrüre esas alındığı karar yerinde belirtilmemiş ise de; 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesinde yer alan "tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz hükmü uyarınca önceki hükümlülüklerinden en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarih ve 2012/6- 1431 esas, 2013/18 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek bulunmadığı, bu durumun infaz aşamasında gözetilebileceği hususu gözönüne alındığında tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmemesi bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1. 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesine eklenen 4. fıkra gereğince hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmaz hükmü gereği, mala zarar verme suçunun suç tarihi itibariyle şikayete tabi olmadığı gibi uzlaştırma kapsamında da bulunmadığının anlaşılması karşısında; mala zarar verme suçunun 5237 sayılı TCKnın 142/4. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı gözetilmeden şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilmesi, 2. 6545 sayılı Yasa'nın 104. maddesi uyarınca Kanun'un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile değişik TCK'nın 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 20.02.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan TCK'nın 142/1-b maddesin...

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/17636 · K. 2022/13713

30 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/20530 · K. 2022/4022

9 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/18748 · K. 2022/11858

19 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/23633 · K. 2022/16279

23 Kasım 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/21332 · K. 2022/13459

11 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3056 · K. 2022/14982

19 Eylül 2022