Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2017/10663 · K. 2022/3782
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/10663 K. 2022/3782

E. 2017/10663K. 2022/37828 Mart 2022
sahte faturaiptal kararı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Katılan vekilinin temyiz talebinin vekalet ücreti verilmesine yönelik, sanığın temyiz talebinin ise hükmün esasına yönelik olduğu belirlenerek ve 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında hüküm fıkralarında "sahte fatura kullanma" ibarelerine yer verilmiş ise de, gerekçede sahte fatura düzenleme suçunun anlatıldığının anlaşılması karşısında hükümlerin sahte fatura düzenleme suçundan verildiği kabul edilerek yapılan incelemede; 2011 takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCKnin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2017/10663 E. , 2022/3782 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz talebinin vekalet ücreti verilmesine yönelik, sanığın temyiz talebinin ise hükmün esasına yönelik olduğu belirlenerek ve 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında hüküm fıkralarında "sahte fatura kullanma" ibarelerine yer verilmiş ise de, gerekçede sahte fatura düzenleme suçunun anlatıldığının anlaşılması karşısında hükümlerin sahte fatura düzenleme suçundan verildiği kabul edilerek yapılan incelemede; 2011 takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCKnin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "Katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1.500 TL avukatlık ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 1

Bu kanun hükümleri ikinci maddede yazılı olanlar dışında, genel bütçeye

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/11347 · K. 2022/3732

8 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/37736 · K. 2022/4044

10 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/35699 · K. 2022/5195

29 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/10554 · K. 2022/7759

9 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/3424 · K. 2022/9067

18 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/35894 · K. 2022/10291

26 Mayıs 2022