Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/5645 · K. 2022/4359
Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/5645 K. 2022/4359

E. 2021/5645K. 2022/43598 Mart 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

HÜKÜM : TCK'nun 32/1 ve CMK'nun 223/4'üncü maddeleri gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yüzüne karşı 07.02.2013 tarihinde tefhim edilen kararın, sanık müdafii tarafından 11.02.2013 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği ancak temyiz merciince herhangi bir inceleme yapılmaksızın 03.04.2013 tarihi itibariyle kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de; sanık hakkında 07.02.2013 tarihinde verilen karar temyiz kanun yoluna tabi olduğu halde sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine inceleme için Askeri Yargıtaya gönderilmeden kararın kesinleştirildiği, bu kesinleşmenin yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün henüz kesinleşmediği ve kesinleşmeyen karara ilişkin verilen...

Karar Metni

7. Ceza Dairesi 2021/5645 E. , 2022/4359 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 1632 sayılı Kanuna muhalefet HÜKÜM : TCK'nun 32/1 ve CMK'nun 223/4'üncü maddeleri gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yüzüne karşı 07.02.2013 tarihinde tefhim edilen kararın, sanık müdafii tarafından 11.02.2013 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği ancak temyiz merciince herhangi bir inceleme yapılmaksızın 03.04.2013 tarihi itibariyle kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de; sanık hakkında 07.02.2013 tarihinde verilen karar temyiz kanun yoluna tabi olduğu halde sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine inceleme için Askeri Yargıtaya gönderilmeden kararın kesinleştirildiği, bu kesinleşmenin yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün henüz kesinleşmediği ve kesinleşmeyen karara ilişkin verilen sonraki karar ve işlemlerin hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu, süresinde yapılan temyiz talebinin 07.02.2013 tarihli ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı TCKnun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 09.06.2011 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme gününde tamamlanmış bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5237 sayılı TCKnun 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

AkıllıKanun

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, m. 4

Re'sen görev kararı ve görevde uyuşmazlık

Benzer Kararlar

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/31844 · K. 2022/5187

16 Mart 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/31425 · K. 2022/5556

22 Mart 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/2444 · K. 2022/11525

12 Eylül 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/2125 · K. 2022/6378

30 Mart 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/3449 · K. 2022/11221

21 Haziran 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/591 · K. 2022/4152

3 Mart 2022