Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/9452 · K. 2022/1139
Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/9452 K. 2022/1139

E. 2021/9452K. 2022/11398 Mart 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni"İlk Derece Mahkemesi : Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2018 tarih ve 2017/244 - 2018/97 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek Hüküm : Sanık hakkında TCKnın 220/7 ve 314/3 md. del. 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi TCKnın 62, 53/1-2, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMKnın 286. maddesine eklenen 3. fıkra uyarınca, sanık hakkında temyiz kanun yolunun açılmasına olanak sağlayan düzenleme, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 10.07.2018 tarihli, 2018/1731-1683 sayılı kararından sonra 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş ise de; anılan kararda temyiz kanun yolunun açık olduğunun belirtilmesi suretiyle sanık müdafiinin yanıltıldığı görüldüğünden kanun yollarına etkin başvuru haklarının...

Karar Metni

3. Ceza Dairesi 2021/9452 E. , 2022/1139 K.

"İçtihat Metni"İlk Derece Mahkemesi : Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2018 tarih ve 2017/244 - 2018/97 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek Hüküm : Sanık hakkında TCKnın 220/7 ve 314/3 md. del. 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi TCKnın 62, 53/1-2, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMKnın 286. maddesine eklenen 3. fıkra uyarınca, sanık hakkında temyiz kanun yolunun açılmasına olanak sağlayan düzenleme, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 10.07.2018 tarihli, 2018/1731-1683 sayılı kararından sonra 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş ise de; anılan kararda temyiz kanun yolunun açık olduğunun belirtilmesi suretiyle sanık müdafiinin yanıltıldığı görüldüğünden kanun yollarına etkin başvuru haklarının kısıtlanmaması bakımından sanık müdafiinin temyiz talebi süresinde kabul edilerek, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Duruşma istemi içermeyen temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve ilk derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "2015 yılı Ekim ayı" yerine 15.07.2016 tarihi ve öncesi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hatalar olarak kabul edilmiştir. Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMKnın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak; 1-Sanığa silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan verilen temel cezanın 3713 sayılı Kanunun 5/1. Maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin fıkra belirtilmeksizin aynı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesi, 2-Sanık hakkında kurulan hükümde TCKnın 314/2 maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasından TCKnın 220/7. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapıldıktan sonra sanığın 1 yıl 8 ay hapis ...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 62

Takdiri indirim nedenleri

Benzer Kararlar

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/2900 · K. 2022/1098

3 Mart 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/17577 · K. 2022/3282

7 Haziran 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/7320 · K. 2022/6861

26 Ekim 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/17684 · K. 2022/1877

12 Nisan 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/11021 · K. 2022/2791

17 Mayıs 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/9794 · K. 2022/2477

27 Nisan 2022