Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/15890 · K. 2022/3860
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/15890 K. 2022/3860

E. 2021/15890K. 2022/38608 Mart 2022
kamu görevlisiiadesavunma hakkı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamu görevlisine hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama, tehdit, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I) Sanık hakkında kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II) Sanık hakkında kamu görevlisine hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/15890 E. , 2022/3860 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamu görevlisine hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama, tehdit, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I) Sanık hakkında kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II) Sanık hakkında kamu görevlisine hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan müşteki İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, yapılan iade işlemi üzerine müşteki ... vekilinin 07/12/2020 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1- Kamu malına zarar verme suçu bakımından, suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMKnın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, 2- Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan Zonguldak M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, talimat mahkemesince düzenlenen 10/07/2013 tarihli duruşma zaptında, sanığın sorulduğunda duruşmadan vareste tutulmak istediğini beyan ettiği belirtilmesine karşın, sorgu ve savunması kısmında, asıl mahkemede ifade vermek istediğini ve duruşmadan vareste tutulmak istemediğini beyan ettiğinin yazıldığı, ayrıca sanığın cezaevinden gönderdiği 27/06/2014 tarihli dilekçesinde de verilecek kararın yüzüne okunmasını istediğini belirttiği halde, hükmün açıklandığı 19/12/2014 tarihli duruşmada sanığın hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müşteki ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/18848 · K. 2022/14786

31 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/21619 · K. 2022/4027

9 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/18854 · K. 2022/14785

31 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2091 · K. 2022/14314

8 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/5355 · K. 2022/17069

18 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3418 · K. 2022/15850

29 Eylül 2022