E. 2022/1496 K. 2022/1823

12. Ceza Dairesi 2022/1496 E. , 2022/1823 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ceza Dairesi Suç : Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs

Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen 30.10.2020 tarihli, 2020/140 Esas, 2020/1562 Karar sayılı düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 286/2- b madde, fıkra ve bendi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün değil ise de, bölge adliye mahkemesi tarafından, ilk derece mahkemesinin güvenlik tedbirine ilişkin hatalı kararının düzeltilmesi gerektiğinin kabulüyle sanık hakkında 5237 sayılı TCKnın 53/5. madde ve fıkrasındaki güvenlik tedbiri uygulanmış olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2017 tarihli ve 2015/1233-2017/459 sayılı kararında vurgulandığı üzere, gerek bir mahkumiyete ek gerek bağımsız olarak hükmedilen güvenlik tedbirleri, kesin nitelikteki hükümlere de her yönüyle temyiz edilebilirlik niteliği kazandıracağından; ayrıca, 15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7249 sayılı Avukatlık Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 10. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 59. maddesine eklenen; Avukatların, avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286'ncı maddesinin ikinci fıkrası uygulanmaz. şeklindeki hüküm uyarınca, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 30.10.2020 tarihli düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının temyiz edilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede: A) Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan suçtan zarar görme kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu gerek Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11.04.2000 tarihli ve 65 69, 22.10.2002 tarihli ve 234 366, 04.07.2006 tarihli ve 127 180, 03.05.2011 tarihli ve 155 80, 21.02.2012 tarihli ve 279 55, 15.04.2014 tarihli ve 599 - 190, 28.03.2017 tarihli ve 214 - 206 sayılı kararlarında; dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25.03.2003 tarihli ve 41 54 sayılı kararında da tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven k...