Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/22564 · K. 2022/4097
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/22564 K. 2022/4097

E. 2021/22564K. 2022/40979 Mart 2022
haczin kaldırılmasıiade
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemenin 28/04/2011 tarihli, 2011/203 esas ve 2011/262 karar sayılı kararıyla konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içinde suç işlenmesi nedeniyle 24/09/2014 tarihli kararıyla hükmün açıklandığı ve Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 11/12/2017 tarihli, 2016/4450 esas ve 2017/15654 karar sayılı ilamıyla da onanmasına karar verilerek konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezanın kesinleştiği anlaşılmıştır. 5271 sayılı CMKnın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/22564 E. , 2022/4097 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık-mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemenin 28/04/2011 tarihli, 2011/203 esas ve 2011/262 karar sayılı kararıyla konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içinde suç işlenmesi nedeniyle 24/09/2014 tarihli kararıyla hükmün açıklandığı ve Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 11/12/2017 tarihli, 2016/4450 esas ve 2017/15654 karar sayılı ilamıyla da onanmasına karar verilerek konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezanın kesinleştiği anlaşılmıştır. 5271 sayılı CMKnın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11/05/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 03/03/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede; Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151/1 ve 31/3 maddesinde düzenlenen hırsızlık ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 13.03.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/22630 · K. 2022/11199

13 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/16159 · K. 2022/13534

28 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/11221 · K. 2022/14195

7 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/23145 · K. 2022/11357

6 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4585 · K. 2022/16420

10 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4681 · K. 2022/17397

24 Ekim 2022