Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/22663 · K. 2022/4101
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/22663 K. 2022/4101

E. 2021/22663K. 2022/41019 Mart 2022
eski hale getirmeiadeyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtaya ait olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/22663 E. , 2022/4101 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtaya ait olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın en son bilinen adresinin aynı zamanda MERNİS adresi olduğu ve bu adrese Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince MERNİS adresi ibaresi ile çıkarılan tebligat işleminin usule aykırı olmasından dolayı temyizin süresinde yapıldığı kabul edilmekle yapılan incelemede; Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 27.11.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/5492 · K. 2022/14532

12 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/18757 · K. 2022/3022

23 Şubat 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2996 · K. 2022/13673

29 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/5699 · K. 2022/16886

17 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/459 · K. 2022/11123

1 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/24337 · K. 2022/16178

22 Kasım 2022