Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/1815 · K. 2022/2357
Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/1815 K. 2022/2357

E. 2022/1815K. 2022/235714 Mart 2022
yasal süre
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz edilen Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.07.1996 tarihli 1996/128 Esas 1996/120 Karar sayılı kararı, temyiz eden ...`a 07.01.2013 tarihinde adresinde bizzat kendisine tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK m. 432) on beş günlük süre geçtikten sonra 30.12.2021 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir. Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432. maddesine göre temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir. Ne var ki mahkemece verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz...

Karar Metni

2. Hukuk Dairesi 2022/1815 E. , 2022/2357 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz edilen Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.07.1996 tarihli 1996/128 Esas 1996/120 Karar sayılı kararı, temyiz eden ...`a 07.01.2013 tarihinde adresinde bizzat kendisine tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK m. 432) on beş günlük süre geçtikten sonra 30.12.2021 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir. Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432. maddesine göre temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir. Ne var ki mahkemece verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanun ile değişik 432/4. maddesine göre bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca (1.6.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayı ile) karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeple hakkındaki korunma kararı kaldırılan ...`ın temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir. SONUÇ: Hakkındaki korunma kararı kaldırılan ...`ın süresinde olmayan temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz peşin harcın istek halinde yatırına geri verilmesine, oy birliğiyle karar verildi. 14.03.2022 (Pzt.)

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/1543 · K. 2022/2067

7 Mart 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/1736 · K. 2022/2351

14 Mart 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/1857 · K. 2022/2361

14 Mart 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/3158 · K. 2022/4080

28 Nisan 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/1599 · K. 2022/2065

7 Mart 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/2477 · K. 2022/3166

4 Nisan 2022