Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/11135 · K. 2022/1884
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11135 K. 2022/1884

E. 2020/11135K. 2022/188414 Mart 2022
tazminatmanevi tazminatkoruma tedbiritazminat davasıgörevli mahkeme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tazminat talebinin dayanağı olan ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/162 Esas 2015/26 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının örgüte bilerek isteyerek yardım etme, suç delillerini yok etme, gizleme, değiştirme suçlarından 03.01.2012 06.01.2012 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 10.04.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve Kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla; Davacının 16.500,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden işleyecek yasal faiz talebine ilişkin söz konusu...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/11135 E. , 2022/1884 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tazminat talebinin dayanağı olan ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/162 Esas 2015/26 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının örgüte bilerek isteyerek yardım etme, suç delillerini yok etme, gizleme, değiştirme suçlarından 03.01.2012 06.01.2012 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 10.04.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve Kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla; Davacının 16.500,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden işleyecek yasal faiz talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 13.500,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarının dayanağı olan ceza yargılaması sırasında beraat edilmesi nedeniyle hükmedilen maktu vekalet ücretini aşan ve serbest meslek makbuzu ile ispatlanan davacı tarafından avukata ödenen vekalet ücretinin maddi tazminata konu edilemeyeceğinin gözetilmemesi, 2-Kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 3.600 TL yerine 2.600 TL maktu vekalet ücreti takdir edilmesi, 3-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması, 4-Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat yerine Tazminat olarak yazılması, Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak, BOZULMASINA, 14/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11780 · K. 2022/1472

28 Şubat 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11083 · K. 2022/1882

14 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11555 · K. 2022/1456

28 Şubat 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/2216 · K. 2022/1893

14 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2022/1810 · K. 2022/5287

5 Eylül 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11456 · K. 2022/1453

28 Şubat 2022