Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/20156 · K. 2022/4388
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/20156 K. 2022/4388

E. 2021/20156K. 2022/438814 Mart 2022
yerleşim yeriiadeyasal süre
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

20/04/2021 tarihli Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe giren 20/11/2020 gün ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında belirtildiği üzere muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adresten farklı olması halinde; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Mernis adresi şerhi verilerek Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması yeterli olup, öncelikle bu adrese normal bir tebligat çıkartılmasının gerekmediği, somut olayda da; sanığın yokluğunda verilen 06/05/2016 tarihli kararın tebliği için bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın bildirilen mahallede olduğu belirtilen sokağın bulunmaması ve tebliğ imkansızlığı sebebiyle 03/06/2016 tarihinde iade edildiği, bunun üzerine bilinen en son adresten farklı olan adres kayıt...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/20156 E. , 2022/4388 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 20/04/2021 tarihli Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe giren 20/11/2020 gün ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında belirtildiği üzere muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adresten farklı olması halinde; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Mernis adresi şerhi verilerek Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması yeterli olup, öncelikle bu adrese normal bir tebligat çıkartılmasının gerekmediği, somut olayda da; sanığın yokluğunda verilen 06/05/2016 tarihli kararın tebliği için bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın bildirilen mahallede olduğu belirtilen sokağın bulunmaması ve tebliğ imkansızlığı sebebiyle 03/06/2016 tarihinde iade edildiği, bunun üzerine bilinen en son adresten farklı olan adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Mernis adresi şerhi verilerek Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat çıkartıldığı ve 2 nolu haber kağıdı 16/06/2016 tarihinde kapıya yapıştırılarak tebliğ işleminin gerçekleştirilmesi karşısında, sanığa 16/06/2016 tarihinde yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu bu nedenle yokluğunda verilen ve 16/06/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 15/04/2021 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 14/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2307 · K. 2022/14828

15 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/22639 · K. 2022/6623

5 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4530 · K. 2022/15988

3 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/18219 · K. 2022/10049

23 Mayıs 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/24894 · K. 2022/13503

11 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/31279 · K. 2022/12549

16 Haziran 2022