Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/36772 · K. 2022/4348
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/36772 K. 2022/4348

E. 2021/36772K. 2022/434815 Mart 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇLAR : 5809 sayılı Kanun'a aykırılık, kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : Beraat, düşme 1) "5809 sayılı Kanun'a aykırılık" suçundan verilen düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.12.2012 tarih, 2011/3-222 Esas ve 2012/5 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, ön ödeme sonucu verilen düşme kararları da 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde sayılan hükümlerden olup, bu kararların temyiz edilebilirlik sınırının 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibarıyla halen uygulanma zorunluluğu bulunan 1412 sayılı CMUKnin 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendine göre saptanması gerektiğinden, ön ödemeye esas alınan miktarın temyiz edilebilirlik sınırını tayin edeceği; 14.04.2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2021/36772 E. , 2022/4348 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : 5809 sayılı Kanun'a aykırılık, kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : Beraat, düşme

1) "5809 sayılı Kanun'a aykırılık" suçundan verilen düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.12.2012 tarih, 2011/3-222 Esas ve 2012/5 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, ön ödeme sonucu verilen düşme kararları da 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde sayılan hükümlerden olup, bu kararların temyiz edilebilirlik sınırının 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibarıyla halen uygulanma zorunluluğu bulunan 1412 sayılı CMUKnin 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendine göre saptanması gerektiğinden, ön ödemeye esas alınan miktarın temyiz edilebilirlik sınırını tayin edeceği; 14.04.2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca temyiz kesinlik sınırının 14.04.2011 tarihinden itibaren 3000 TL'ye çıkartılmış olması karşısında, sanık hakkında verilen ve 5809 sayılı Kanuna aykırılık suçundan ön ödemeye esas alınan 1.091.50 TL'nin miktar itibarıyla belirtilen kesinlik sınırının altında kaldığı ve temyiz olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2) "Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirilen Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/20765 · K. 2022/4363

16 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/42588 · K. 2022/2862

23 Şubat 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/41400 · K. 2022/4508

17 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/39398 · K. 2022/3357

2 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/39547 · K. 2022/11488

2 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/33851 · K. 2022/3855

9 Mart 2022