Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/8998 · K. 2022/2526
Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2021/8998 K. 2022/2526

E. 2021/8998K. 2022/252616 Mart 2022
nafakatedbir nafakasıboşanmaziynet alacağıtazminatdeğerlemeyeniden değerleme oranı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : Boşanma-Nafaka Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından kadının boşanma ve tedbir nafakası davalarının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri, kadının ziynet alacağı talebi hususunda esasa ilişkin hüküm kurulmaması ve bu talebe ilişkin vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.03.2022 günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp...

Karar Metni

2. Hukuk Dairesi 2021/8998 E. , 2022/2526 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından kadının boşanma ve tedbir nafakası davalarının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri, kadının ziynet alacağı talebi hususunda esasa ilişkin hüküm kurulmaması ve bu talebe ilişkin vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.03.2022 günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davalı-davacı erkeğin bağımsız tedbir nafakası davasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde; 6100 Sayılı HMK'nın 362 nci maddesinin 1 inci fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 Sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi ile de 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298 inci maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibarıyla bu miktar "78.630,00TL" olarak belirlenmiştir. Somut olayda davalı-davacı kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanununun 197. maddesi kapsamındaki tedbir nafakası davasında, davacı davalı kadın yararına aylık 450 Türk lirası, ortak çocuklar yararına da aylık 250şer Türk lirası tedbir nafakasına hükmedilmiştir. Davacı-davalı kadın ve ortak çocuklar yararına hükmedilen bir yıllık nafaka miktarı göz önüne alındığında bölge adliye mahkemesinin bağımsız tedbir nafakası davasına yönelik kararı kesindir. Bu nedenle erkeğin; bağımsız tedbir nafakası davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. 2- Davalı-davacı erkeğin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Davalı-davacı erkeğin, bağımsız tedbir nafakası davasına yönelik temyiz dilekçesinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karar...

Atıf Yapılan Mevzuat

KesinKanun

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, m. 1

1 – 17/4/2013 tarihli ve 6460 sayılı Kanunun 1 ve 2 nci Maddeleri :

AkıllıKanun

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, m. 362

Temyiz edilemeyen kararlar56

OtomatikKanun

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, m. 341

III. Dinî eğitim

OtomatikKanun

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, m. 341

İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar44

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 298

(Değişik: 23/6/1982-2686/36 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/5639 · K. 2022/8622

27 Ekim 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2021/8682 · K. 2022/2840

24 Mart 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/3849 · K. 2022/6569

4 Temmuz 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2021/8991 · K. 2022/2524

16 Mart 2022

Yargıtay5. Hukuk Dairesi

E. 2021/14680 · K. 2022/5641

28 Mart 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2021/6544 · K. 2022/2758

23 Mart 2022