Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2017/13990 · K. 2022/4494
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/13990 K. 2022/4494

E. 2017/13990K. 2022/449416 Mart 2022
sahte faturaiptal kararıvergi indirimi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Gerekçeli karar başlığında 2007 ve 2009 şeklinde yanlış yazılan suç tarihlerinin, suça konu faturaların Kurumlar vergisi indiriminde de kullanılmaları nedeniyle "26.04.2008" ve "26.04.2010" olarak mahal mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 1)2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde; CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b ve 5237 sayılı Kanun'un 43. maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2017/13990 E. , 2022/4494 K.

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜMLER : Mahkumiyet Gerekçeli karar başlığında 2007 ve 2009 şeklinde yanlış yazılan suç tarihlerinin, suça konu faturaların Kurumlar vergisi indiriminde de kullanılmaları nedeniyle "26.04.2008" ve "26.04.2010" olarak mahal mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 1)2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde; CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b ve 5237 sayılı Kanun'un 43. maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCKnin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2)2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde; Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCKnin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 26.04.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMKnin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 15

IV. Temel hak ve hürriyetlerin kullanılmasının durdurulması

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 43

(Değişik: 26/6/1964-485/4 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/10895 · K. 2022/3000

24 Şubat 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/15176 · K. 2022/7916

11 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/13402 · K. 2022/5548

31 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/11372 · K. 2022/5303

29 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/13027 · K. 2022/6724

18 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/2991 · K. 2022/12994

21 Haziran 2022