Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/24338 · K. 2022/4945
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24338 K. 2022/4945

E. 2020/24338K. 2022/494517 Mart 2022
icra takibiitirazın iptalieksik incelemeicra takibine itirazicra takibine itirazın iptali
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın, katılana yönelik hakaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 125/1-4. maddesinde düzenlenen hakaret suçunu oluşturduğu, bu...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/24338 E. , 2022/4945 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret, kasten yaralama, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın, katılana yönelik hakaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 125/1-4. maddesinde düzenlenen hakaret suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 13/02/2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 17/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

AkıllıKanun

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, m. 26

Ret isteminin usulü

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25606 · K. 2022/4311

10 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24250 · K. 2022/3852

8 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/30227 · K. 2022/12887

21 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/31632 · K. 2022/9607

17 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24583 · K. 2022/4548

15 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/30312 · K. 2022/12709

20 Haziran 2022