Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/15747 · K. 2022/5143
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/15747 K. 2022/5143

E. 2021/15747K. 2022/514321 Mart 2022
iadeyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/15747 E. , 2022/5143 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir. Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması ve sanığın adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmaması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. İncelenen dosyada; sanık ...'ın 29/03/2013 tarihli duruşmada alınan savunmasında, adresini ... mah. 21008 sok. 1/A .../ADANA olarak beyan ettiği bu adrese mahkemece önce gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarıldığı, tebligatın bila tebliğ edilmesi üzerine bu kez sanığın 10/09/2012 tarihli sorgusunda beyan ettiği "... Mh. N:21 16 Sk. .../ADANA" adresine mahkemece gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarıldığı, tebligatın bila tebliğ edilmesi üzerine bu kez sanığın aynı adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılarak karar kesinleştirildiği, bu adrese daha önce usulüne uygun olarak yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından sanığın MERNİS adresi de tespit edilmeden kendisine 35. maddeye göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun ve sanığa gerekçeli kararın yeniden 06/06/2017 tarihinde cezaevinde tebliğ edilmesi üzerine sanığın kararı süresi içerisinde 12/06/2017 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, temyiz isteminin süreden reddine ilişkin 06/09/2018 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek 30/05/2013 tarihli hükmün yapılan incelemesinde; Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 35

Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2216 · K. 2022/15877

3 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/7165 · K. 2022/7583

18 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3900 · K. 2022/13987

5 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/3195 · K. 2022/8191

25 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2725 · K. 2022/15392

22 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/8385 · K. 2022/13404

27 Haziran 2022