Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/26449 · K. 2022/5390
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26449 K. 2022/5390

E. 2020/26449K. 2022/539022 Mart 2022
iade
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, sanığın itiraz talebi üzerine, Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28/01/2016 tarihli itirazın reddi kararı ile kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, bu hususta tebliğnamede iade isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken netice cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10....

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/26449 E. , 2022/5390 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, sanığın itiraz talebi üzerine, Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28/01/2016 tarihli itirazın reddi kararı ile kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, bu hususta tebliğnamede iade isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken netice cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/33242 · K. 2022/10854

31 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26321 · K. 2022/6555

4 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26134 · K. 2022/8101

25 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27336 · K. 2022/5852

28 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27350 · K. 2022/5337

22 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26550 · K. 2022/8472

27 Nisan 2022