Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/16607 · K. 2022/5532
Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/16607 K. 2022/5532

E. 2021/16607K. 2022/553222 Mart 2022
idari para cezasıidari yaptırımyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanığa yüklenen 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1-b maddesinde düzenlenen bakaya suçunun oluşması için, öncelikle suç tarihinde yürürlükte bulunan 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun 89/4. maddesinin (a), (b), (c), (d) veya (e) bentlerinde yer alan kabahatlerin herhangi birinden dolayı kesinleşmiş bir idari para cezasının bulunması gerektiği, Somut olayda, sanık hakkında Tepebaşı Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulu tarafından verilen 10.12.2014 tarihli ve 386 Karar sayılı idari para cezasının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya...

Karar Metni

7. Ceza Dairesi 2021/16607 E. , 2022/5532 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Askeri Ceza Kanununa aykırılık HÜKÜM :Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanığa yüklenen 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1-b maddesinde düzenlenen bakaya suçunun oluşması için, öncelikle suç tarihinde yürürlükte bulunan 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun 89/4. maddesinin (a), (b), (c), (d) veya (e) bentlerinde yer alan kabahatlerin herhangi birinden dolayı kesinleşmiş bir idari para cezasının bulunması gerektiği, Somut olayda, sanık hakkında Tepebaşı Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulu tarafından verilen 10.12.2014 tarihli ve 386 Karar sayılı idari para cezasının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken doğrudan sanığın mernis adresine tebliğe çıkartıldığı ve bu adreste Tebligat Kanununun 21/2 maddesine göre 10.02.2015 tarihinde yapılan tebliğin usulüne uygun olmadığı, Diğer taraftan, sanık hakkında Tepebaşı Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulu tarafından 24.12.2014 tarihli ve 400 Karar sayılı kararı ile ikinci kez idari para cezası verilmiş, bu karar da doğrudan sanığın mernis adresine tebliğe çıkartılarak bu adreste "muhatabın işte olması sebebiyle adreste bulunmadığından 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca Şarhöyük mahalle muhtarı Abdullah Tepekaya'ya tebliğ edilmiş olup muhatabın kapısına ismini vermeyen şahitliğinde 2 nolu ihbar kağıdı yapıştırıldı. İsmini vermeyene haber verildi" şerhi düşülerek 02.03.2015 tarihinde tebliği yapılmış ise de; söz konusu idari yaptırım kararının sanığın bilinen son adresi yerine mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi ve tebliğ evrakında bilgisine başvurulan ve haber verilen komşunun imzadan imtina hakkı bulunmakta ise de isimden imtina hakkı bulunmadığı gözetilmeden ismini vermeyen olarak belirtilmesi nedenleriyle yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından suç tarihinden önce sanık hakkında usulüne uygun kesinleşmiş bir idari yaptırım kararı bulunmadığı gözetildiğinde unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 10

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 21

(Değişik: 6/6/1985 - 3220/7 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/23389 · K. 2022/15544

3 Kasım 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/22675 · K. 2022/10413

31 Mayıs 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/16839 · K. 2022/6239

29 Mart 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/22659 · K. 2022/3203

22 Şubat 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/5568 · K. 2022/5514

22 Mart 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/23371 · K. 2022/13477

6 Ekim 2022