Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/24847 · K. 2022/5809
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24847 K. 2022/5809

E. 2020/24847K. 2022/580928 Mart 2022
uzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/24847 E. , 2022/5809 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun suç tarihinde uzlaşma kapsamında bulunmayan TCKnın 151/1 maddesinde düzenlenen mala zarar verme ve TCKnın 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçları ile birlikte işlendiği iddia edildiğinden, CMK'nın 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın hırsızlık suçundan hakkında beraat kararı verildiği ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği ve suç tarihine göre uzlaşma kapsamında olmayan mala zarar verme suçu ile birlikte gerçekleştirilmesi nedeniyle, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun CMK 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile, CMKnın 253/3. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile ibaresinin madde metninden çıkarılması dolayısıyla mala zarar verme suçunun da uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, 6763 sayılı Kanunun 35. maddesiyle değişik CMKnın 254. maddesi uyarınca konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin olarak usulünce uzlaştırma işlemleri yerine getirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, m. 253

Uzlaştırma979899

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24277 · K. 2022/4946

17 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28281 · K. 2022/6424

31 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27143 · K. 2022/7890

20 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/32413 · K. 2022/3299

1 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24914 · K. 2022/5528

23 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/8808 · K. 2022/17041

18 Ekim 2022