Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/12315 · K. 2022/2374
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/12315 K. 2022/2374

E. 2020/12315K. 2022/237428 Mart 2022
tazminatdava açma süresihak düşürücü sürekoruma tedbirimanevi tazminattazminat davası
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tazminat davasının dayanağı olan Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/39 Esas 2012/166 Karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacının devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan 25.08.2010 - 17.01.2012 tarihleri arasında 510 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 10.07.2014 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla; Davacının 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süre...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/12315 E. , 2022/2374 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tazminat davasının dayanağı olan Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/39 Esas 2012/166 Karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacının devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan 25.08.2010 - 17.01.2012 tarihleri arasında 510 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 10.07.2014 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla; Davacının 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 16.11.2015 tarihinde açıldığı gerekçesi ile davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahkemece dava açma süresinin geçtiği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmesinde usule ve kanuna aykırı yön bulunmadığından, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11891 · K. 2022/2547

4 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11751 · K. 2022/3468

9 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11368 · K. 2022/2731

7 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/10406 · K. 2022/1696

7 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2022/8315 · K. 2022/16605

4 Temmuz 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/1047 · K. 2022/4248

31 Mayıs 2022