Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/12413 · K. 2022/2367
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/12413 K. 2022/2367

E. 2020/12413K. 2022/236728 Mart 2022
tazminatmanevi tazminatgörevli mahkemekoruma tedbiri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 30,61 TL maddi, 150,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 28/05/2015 tarihinden işletilecek yasal faizi ile davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tazminat talebinin dayanağı olan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/359 Esas 2015/489 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının yaralama suçundan 28.05.2015 01.10.2015 tarihleri arasında gözaltı ve tutuklama kararı verildiği, ancak tutuklama kararının infaz görmediği yalnızca 1 gün gözaltı kararının infaz gördüğü, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 09.12.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/12413 E. , 2022/2367 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 30,61 TL maddi, 150,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 28/05/2015 tarihinden işletilecek yasal faizi ile davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tazminat talebinin dayanağı olan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/359 Esas 2015/489 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının yaralama suçundan 28.05.2015 01.10.2015 tarihleri arasında gözaltı ve tutuklama kararı verildiği, ancak tutuklama kararının infaz görmediği yalnızca 1 gün gözaltı kararının infaz gördüğü, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 09.12.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla; Davacının 10.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 30,61 TL maddi, 150,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin, tazminat miktarlarının eksik olduğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve sair tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/12427 · K. 2022/2766

11 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/12416 · K. 2022/2368

28 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/12366 · K. 2022/2616

5 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11641 · K. 2022/2133

21 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11642 · K. 2022/2135

21 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11698 · K. 2022/1446

28 Şubat 2022