Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/27330 · K. 2022/6029
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27330 K. 2022/6029

E. 2020/27330K. 2022/602929 Mart 2022
yerleşim yeriiadeeski hale getirmeyasal süre
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

20/04/2021 tarihli Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe giren 20/11/2020 gün ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında belirtildiği üzere muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adresten farklı olması halinde; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine MERNİS adresi şerhi verilerek Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması yeterli olup, öncelikle bu adrese normal bir tebligat çıkartılmasının gerekmediği, somut olayda da sanığın yokluğunda verilen 13/11/2015 tarihli kararın tebliği için bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın muhatabın adreste ismen tanınmadığı ve oturmadığı belirtilerek iade edildiği, bunun üzerine bilinen en son adresten farklı olan adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine MERNİS adresi şerhi...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/27330 E. , 2022/6029 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 20/04/2021 tarihli Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe giren 20/11/2020 gün ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında belirtildiği üzere muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adresten farklı olması halinde; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine MERNİS adresi şerhi verilerek Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması yeterli olup, öncelikle bu adrese normal bir tebligat çıkartılmasının gerekmediği, somut olayda da sanığın yokluğunda verilen 13/11/2015 tarihli kararın tebliği için bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın muhatabın adreste ismen tanınmadığı ve oturmadığı belirtilerek iade edildiği, bunun üzerine bilinen en son adresten farklı olan adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine MERNİS adresi şerhi verilerek Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat çıkartıldığı ve 2 nolu haber kağıdı 08/01/2016 tarihinde kapıya yapıştırılarak tebliğ işleminin gerçekleştirilmesi karşısında, sanığa 08/01/2016 tarihinde yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu bu nedenle yokluğunda verilen ve 08/01/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 29/03/2016 tarihinde temyiz eden sanığın yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 29.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/31299 · K. 2022/10818

31 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/32126 · K. 2022/9415

16 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28187 · K. 2022/6258

30 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/2191 · K. 2022/6248

30 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/32460 · K. 2022/10288

24 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/31279 · K. 2022/12549

16 Haziran 2022