Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/439 · K. 2022/5397
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/439 K. 2022/5397

E. 2022/439K. 2022/539730 Mart 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç adının Mahkemece 5809 sayılı Kanun'a aykırılık olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2012 tarihli, 2011/3-222 Esas ve 2012/5 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, ön ödeme sonucu verilen düşme kararları da 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde sayılan hükümlerden olup, bu kararların temyiz edilebilirlik sınırının 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanma zorunluluğu bulunan 1412 sayılı CMUKnin 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendine göre saptanması gerektiğinden, ön ödemeye esas alınan miktarın temyiz edilebilirlik sınırını tayin edeceği; 14.04.2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca temyiz kesinlik sınırının...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2022/439 E. , 2022/5397 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5809 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Düşme

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç adının Mahkemece 5809 sayılı Kanun'a aykırılık olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2012 tarihli, 2011/3-222 Esas ve 2012/5 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, ön ödeme sonucu verilen düşme kararları da 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde sayılan hükümlerden olup, bu kararların temyiz edilebilirlik sınırının 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanma zorunluluğu bulunan 1412 sayılı CMUKnin 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendine göre saptanması gerektiğinden, ön ödemeye esas alınan miktarın temyiz edilebilirlik sınırını tayin edeceği; 14.04.2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca temyiz kesinlik sınırının 14.04.2011 tarihinden itibaren 3.000 TL'ye çıkartılmış olması karşısında, sanıklar hakkında 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan ön ödemeye esas alınan 1.233,65 TL'nin miktar itibarıyla belirtilen kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince REDDİNE, 30.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2022/2771 · K. 2022/7146

20 Ekim 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2022/5369 · K. 2022/16360

14 Kasım 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2022/246 · K. 2022/5899

21 Eylül 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2022/4985 · K. 2022/16361

14 Kasım 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2022/547 · K. 2022/4557

8 Haziran 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2021/13897 · K. 2022/11679

5 Temmuz 2022