Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/25282 · K. 2022/6538
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25282 K. 2022/6538

E. 2020/25282K. 2022/65384 Nisan 2022
tekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1-Katılan sanık ... müdafiinin katılan sanık ... hakkında, müşteki sanık ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUKnın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2- Müşteki sanık ...ın, hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi ile katılan sanık ... müdafinin, sanık ... ve müşteki sanık ... hakkında hakaret ve mala zarar verme...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/25282 E. , 2022/6538 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, kastan yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Katılan sanık ... müdafiinin katılan sanık ... hakkında, müşteki sanık ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUKnın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2- Müşteki sanık ...ın, hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi ile katılan sanık ... müdafinin, sanık ... ve müşteki sanık ... hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Müşteki sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü bakımından 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 3- Sanık ... müdafiinin sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kan unun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Antalya (Kapatılan) 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 19/12/2013 tarihli ve 2013/414 Esas - 2013/719 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 7

VII. Yasama yetkisi

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25535 · K. 2022/5779

28 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25449 · K. 2022/6252

30 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25042 · K. 2022/6115

29 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24573 · K. 2022/3246

28 Şubat 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/31676 · K. 2022/11411

6 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25627 · K. 2022/5870

28 Mart 2022