Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/4123 · K. 2022/2504
Yargıtay7. Hukuk Dairesi

E. 2021/4123 K. 2022/2504

E. 2021/4123K. 2022/25044 Nisan 2022
ecrimisilbilirkişi raporutazminat
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.08.2013 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.11.2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir. Davacı, maliki olduğu, 462 ada 33 parsel sayılı taşınmaza davalının otopark olarak kullanmak suretiyle tecavüz ettiğini, gönderilen ecrimisil ihbarnamesine rağmen herhangi bir ödeme de yapmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 06/08/2012 ile 31/08/2013 tarihleri arası için belirlenen 42.871,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş,...

Karar Metni

7. Hukuk Dairesi 2021/4123 E. , 2022/2504 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.08.2013 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.11.2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir. Davacı, maliki olduğu, 462 ada 33 parsel sayılı taşınmaza davalının otopark olarak kullanmak suretiyle tecavüz ettiğini, gönderilen ecrimisil ihbarnamesine rağmen herhangi bir ödeme de yapmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 06/08/2012 ile 31/08/2013 tarihleri arası için belirlenen 42.871,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 09/09/2013 tarihli tavzih dilekçesi ile, dava tarihinin 15/08/2013 olması nedeni ile taleplerinin 06/08/2012 ile 15/08/2013 tarihleri arası için 41.121,00 TL işgal tazminatı olarak düzeltilmesini talep etmiş, yine 18/09/2013 tarihli ikinci tavzih dilekçesinde, dava dilekçesinde Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliği olarak belirtilen davalının ...'na izafeten İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliği olarak düzeltilmesini istemiştir. Davalı, dava konusu alana diğer vatandaşlar gibi hastane personeli tarafından da araçlarının park edildiğini ve dava konusu taşınmazın otopark olarak kullanılmasının mülkiyet sahibi davacı tarafından bu alanın sahipsiz bırakılması nedeni ile kendi kusuruna dayalı olarak meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece ilk hükümde, davanın kısmen kabulü ile 06.08.2012-31.12.2013 tarihleri arasındaki dönem için ½ indirimle 7.560,00 TL, 01.01.2013 ile 15.08.2013 dönemleri için ½ indirim yapılarak 12.446,25 TL olmak üzere toplam 20.006,25 TL ecrimisilin her dönem sonundan itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 05.10.2017 tarih, 2015/7036 Esas-2017/5012 Karar sayılı ilamı ile; ''... somut olayda ise hükme esas alınan bilirkişi raporunun yukarıda açıklanan ilke ve usule uygun olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmadığı gibi Türk Borçlar Kanunu 52. maddesi gereğince ecrimisilden indirim yapılması da doğru olmamıştır. Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde gerekli araştırmalar yapılarak bilirkişilerden bilimsel verilere uygun denetime elverişli ecrimisil hesabını içeren bilirkişi raporu alınması ve davacının talep ettiği tarihler arasındaki döneme ilişkin ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Davacı vekilinin bu yönler...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, m. 52

2. İndirilmesi

Benzer Kararlar

Yargıtay7. Hukuk Dairesi

E. 2021/4300 · K. 2022/2262

24 Mart 2022

Yargıtay7. Hukuk Dairesi

E. 2021/4279 · K. 2022/2657

7 Nisan 2022

Yargıtay7. Hukuk Dairesi

E. 2021/4537 · K. 2022/3126

25 Nisan 2022

Yargıtay7. Hukuk Dairesi

E. 2021/7279 · K. 2022/4462

22 Haziran 2022

Yargıtay7. Hukuk Dairesi

E. 2021/4369 · K. 2022/2966

19 Nisan 2022

Yargıtay7. Hukuk Dairesi

E. 2021/4132 · K. 2022/4101

7 Haziran 2022