Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/26818 · K. 2022/6531
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26818 K. 2022/6531

E. 2020/26818K. 2022/65314 Nisan 2022
tekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Her ne kadar hükmün yasa yolu bildirimine ilişkin kısmında, mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kesin olduğundan bahisle bu hükme karşı temyiz yolunun kapalı olduğu belirtilmişse de; mala zarar verme suçundan hapis cezasına hükmedilmesi nedeniyle anılan hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, hiçbir aşamada mala zarar verme suçundan meydana gelen zararı gidermek istediğine dair bir beyanı yahut bu yönde bir iradesi bulunmamasına karşın, müştekinin zarar talebinin olmadığından ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını kabul ettiğinden bahisle sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCKnın 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/26818 E. , 2022/6531 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Her ne kadar hükmün yasa yolu bildirimine ilişkin kısmında, mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kesin olduğundan bahisle bu hükme karşı temyiz yolunun kapalı olduğu belirtilmişse de; mala zarar verme suçundan hapis cezasına hükmedilmesi nedeniyle anılan hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, hiçbir aşamada mala zarar verme suçundan meydana gelen zararı gidermek istediğine dair bir beyanı yahut bu yönde bir iradesi bulunmamasına karşın, müştekinin zarar talebinin olmadığından ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını kabul ettiğinden bahisle sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCKnın 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2015/4 Esas - 2015/113 Karar sayılı kararına konu suçu işlediği sırada onsekiz yaşını tamamlamadığı, 5237 sayılı TCKnın 58/5. maddesi hükmüne göre anılan karar nedeniyle sanığın milkerrir sayılamayacağı ve sanığın suç tarihi itibari ile de adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCKnın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUKnın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından sanık hakkında 5237 sayılı TCKnın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26164 · K. 2022/7159

12 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26896 · K. 2022/7562

18 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26307 · K. 2022/5293

22 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26926 · K. 2022/8225

25 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26239 · K. 2022/5227

22 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26293 · K. 2022/8259

26 Nisan 2022