Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/39904 · K. 2022/9345
Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/39904 K. 2022/9345

E. 2021/39904K. 2022/93455 Nisan 2022
özel mülkiyetmakul süresatış sözleşmesitapu sicilitaşınmaz bedelitaşınmaz satış sözleşmesiayıplı maltaşınmaz satışı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Hakaret ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 125/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası ve 1.740,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının anılan Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 23/09/2020 tarihli ve 2019/263 esas, 2020/262 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/09/2021 gün ve 2021/92377 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi: İstem yazısında Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş...

Karar Metni

4. Ceza Dairesi 2021/39904 E. , 2022/9345 K.

"İçtihat Metni"KARAR

Hakaret ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 125/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası ve 1.740,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının anılan Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 23/09/2020 tarihli ve 2019/263 esas, 2020/262 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/09/2021 gün ve 2021/92377 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi: İstem yazısında Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin; a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması, b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir. şeklindeki 51. maddesinin emredici hükmü karşısında, sanık hakkında belirlenen adlî para cezalarının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir. denilmektedir. Hukuksal Değerlendirme: 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilenlerin cezasının ertelenebileceği, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olanlar bakımından bu sürenin üst sınırının üç yıl olduğu belirtilmiştir. 5237 sayılı TCKnın benimsediği sistemde ertelemenin yalnızca hapis cezası yönünden olanaklı olduğu, adli para cezalarının erteleme dışında tutulduğu, bir suçun yaptırımı olarak hapis cezası ile birlikte adli para cezasının da öngörüldüğü durumlarda 765 sayılı TCK sisteminde benimsenen ertelemenin bölünmezliği prensibinin terkedilmiş olması nedeniyle ne şekilde hükmedilmiş olursa olsun (doğrudan, seçenek yaptırımlardan para cezasının tercih edilmesi veya hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi) para cezalarının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesi mümkün değildir. Bununla birlikte, koşulları oluşmamasına karşın adli para cezasının ertelenmesine ilişkin bu karar verildiği anda kesin hüküm olduğundan kazanılmış hakka konu oluşturacaktır. Nitekim bu husus Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/11/2006 tarih ve 2006/3-246, 261 sayılı kararında; Olayımızda; yasa yararına bozmaya konu edilen hukuka aykırılık, mahkumiyet hükmünün esasına dahil olan bir hususla ilgilidir. Dolayısıyla, söz konusu hukuka aykırılığın 5271 sayılı Yasanın 309. maddesinin 4. fıkrasında sayılan dört halden birisi içerisinde mütalaa edilebilmesi mümkün değildir. Şu halde; 5271 sayılı Yasanın 309. maddesinin 4. fıkr...

Benzer Kararlar

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/39935 · K. 2022/7484

15 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/39897 · K. 2022/8377

24 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2022/3671 · K. 2022/12708

18 Mayıs 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/39845 · K. 2022/6975

9 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/39932 · K. 2022/7485

15 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2022/3628 · K. 2022/9901

12 Nisan 2022