Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2015/2033 · K. 2015/15750
YargıtayYargıtay 19. Hukuk Dairesi

Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E. 2015/2033 K. 2015/15750

E. 2015/2033K. 2015/1575030 Kasım 2015
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Dava, çeklerin avans olarak verildiği iddiasına dayanan menfi tespit davasıdır. Mahkemece 25.09.2003 tarihinde davanın kabulüne çeklerden dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, bu karar davalı vekiline 26.11.2014 tarihinde tebliğ edilmiş olup, hüküm ile tebliğ tarihi arasında on seneden fazla süre geçtiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili temyiz dilekçesinde bu husustan söz ederek zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Davacı dilekçeye karşı zamanaşımını kesici bir neden ileri sürmemiştir. O halde 11.04.1940 gün ve 15/70 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı...

Karar Metni

19. Hukuk Dairesi 2015/2033 E. , 2015/15750 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Dava, çeklerin avans olarak verildiği iddiasına dayanan menfi tespit davasıdır. Mahkemece 25.09.2003 tarihinde davanın kabulüne çeklerden dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, bu karar davalı vekiline 26.11.2014 tarihinde tebliğ edilmiş olup, hüküm ile tebliğ tarihi arasında on seneden fazla süre geçtiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili temyiz dilekçesinde bu husustan söz ederek zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Davacı dilekçeye karşı zamanaşımını kesici bir neden ileri sürmemiştir. O halde 11.04.1940 gün ve 15/70 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca mahkeme kararının, zamanaşımı yönünden davanın reddedilmek üzere bozulması gerekmiştir. (Emsal kararlar Prof. Dr. Baki Kuru 2001 cilt III sf.3160 vd.sayfaları) SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma biçimine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.