Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/1563 · K. 2022/2668
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/1563 K. 2022/2668

E. 2021/1563K. 2022/26686 Nisan 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Suçlar : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, hakaret, tehdit Hükümler : TCK'nın 31. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, hakaret ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuk hakkındaki ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin tevdi kararı uyarınca; süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini talep eden suça sürüklenen çocuk müdafine gerekçeli kararın tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından gerekçeli temyiz dilekçesi sunulduğu; ayrıca, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin ve katılan vekilinin temyizi ile ilgili olarak görüş içeren ek tebliğnamenin...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2021/1563 E. , 2022/2668 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suçlar : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, hakaret, tehdit Hükümler : TCK'nın 31. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, hakaret ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuk hakkındaki ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin tevdi kararı uyarınca; süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini talep eden suça sürüklenen çocuk müdafine gerekçeli kararın tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından gerekçeli temyiz dilekçesi sunulduğu; ayrıca, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin ve katılan vekilinin temyizi ile ilgili olarak görüş içeren ek tebliğnamenin düzenlendiği belirlenerek yapılan incelemede: Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre; Suça sürüklenen çocuğa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemler, TCK'nın 136/1. maddesinde verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, TCKnın 125/1-2. maddesinde hakaret ve TCKnın 106/1-1. maddesinde tehdit başlıkları altında yaptırıma bağlanmış olup, TCK'nın 66/1-e maddesi gereğince anılan suçların asli dava zaman aşımı sürelerinin 8 yıl olduğu; ancak, 11.04.2015 tarihinde işlendiği iddia edilen eylemlerin işlendiği sırada suça sürüklenen çocuğun on iki yaşını doldurmuş olup da on beş yaşını doldurmamasından dolayı TCKnın 66/2. maddesi uyarınca 12-15 yaş grubundaki suça sürüklenen çocuk açısından asli dava zaman aşımı sürelerinin 4 yıl olduğu, TCKnın 67/4. maddesi göz önünde bulundurulduğunda kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zaman aşımını kesen en son işlem olan suça sürüklenen çocuğun sorgu ve savunmasının alındığı 21.01.2016 tarihinden itibaren TCK'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zaman aşımının temyiz inceleme tarihinden önce gerçekleştiği anlaşıldığından, CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar da bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; suça sürüklenen çocuk hakkındaki davaların TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 06.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2019/8229 · K. 2022/5860

11 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/8536 · K. 2022/16828

13 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/12291 · K. 2022/4448

14 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24667 · K. 2022/3988

8 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/30572 · K. 2022/10883

31 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/14269 · K. 2022/5737

25 Mart 2022