Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/144 · K. 2022/477
YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2019/144 K. 2022/477

E. 2019/144K. 2022/4777 Nisan 2022
tazminatadil yargılanma hakkıtazminat davasıbireysel başvuruhukuk devletiiadebilirkişi raporuadil yargılanma hakkının ihlali
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla) 1. Taraflar arasındaki Tazminat davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın esastan reddine karar verilmiştir. 2. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: I. YARGILAMA SÜRECİ Davacı İstemi: 4. Davacı dava dilekçesinde; babası Ali Barlasın 13.02.1989 tarihinde 1989/10 Esas sayısı ile 103 ada 3 ve 6 numaralı parseller için; Kiğı Orman İşletmesinin de 27.02.1989 tarihinde 1989/19 Esas sayısı ile 103 ada 6 numaralı parsel için Kiğı Kadastro Mahkemesinde dava açtığını, bu iki davanın birleştirilmesi gerekirken birleştirilmediğini, Kiğı Orman İşletmesinin açtığı davada 1995 yılında yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Yedisu Kadastro Mahkemesine...

Karar Metni

Hukuk Genel Kurulu 2019/144 E. , 2022/477 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki Tazminat davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın esastan reddine karar verilmiştir. 2. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ Davacı İstemi: 4. Davacı dava dilekçesinde; babası Ali Barlasın 13.02.1989 tarihinde 1989/10 Esas sayısı ile 103 ada 3 ve 6 numaralı parseller için; Kiğı Orman İşletmesinin de 27.02.1989 tarihinde 1989/19 Esas sayısı ile 103 ada 6 numaralı parsel için Kiğı Kadastro Mahkemesinde dava açtığını, bu iki davanın birleştirilmesi gerekirken birleştirilmediğini, Kiğı Orman İşletmesinin açtığı davada 1995 yılında yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Yedisu Kadastro Mahkemesine gönderildiğini, burada 1986/1 Esas numarasını alan dava devam ederken babasının ve Ayanoğlu köylülerinin 27.10.1998 tarihli duruşmada müdahale dilekçesi verdiklerini, 27.11.1998 tarihli duruşmada müdahale dilekçesinin mahkeme dosyasına ilişkin olmayıp dosya içerisinde bulunan ve incelenmek üzere Kiğı Kadastro Mahkemesinden istenmiş bulunan diğer dosyanın tarafları olduğu gerekçesiyle müdahale talebinin; kesin süreye uyulmadığı belirtilerek de davanın reddine karar verildiğini, kararın Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.03.1999 tarihli ilamı ile bozulduğunu, bozmadan sonra Yedisu Kadastro Mahkemesinde 1991/1 Esas numarasını alan davada daha önce reddedilen müdahale talebinin 20.04.2000 tarihli ve 6 nolu celsede incelenmek üzere Kiğı Kadastro Mahkemesinden celbedilen ve dosya içinde bulunan 1994/11 Esas sayılı dava konusu parseller arasında 1991/1 Esas sayılı davaya konu 103 ada 6 numaralı parselin de bulunduğu, Yedisu Kadastro Mahkemesine devrine karar verilen ancak kesinleştirilerek gönderilmemiş olan 1994/11 Esas sayılı dosyanın kesinleştirilerek mahkemeye gönderilmesinden sonra keşfin yapılmasına karar verilerek dosyanın mahkemesine iade edildiğini, Kiğı Kadastro Mahkemesinin 27.10.1995 tarihinde yetkisizlik kararı ile dosyayı Yedisu Kadastro Mahkemesine gönderdiğini, 1991/1 ve 2000/166 esas numaralı her iki davanın konusunu 103 ada 3 ve 6 numaralı parsellerin oluşturduğunu, bu iki davanın birleştirilmediğini, 2000/166 esas sayılı davada 103 ada 1, 2, 4 ve 5 numaralı parseller yönünden Sertel Ailesi lehine karar verildiğini, 1991/1 E. sayılı dava dosyasının ise Yedisu İlçesinde adliye teşkilatının kapatılması nedeniyle Karlıova Kadastro Mahkemesine devredildiğini, burada 2005/25 Esas numarası üzerinden devam eden davada mahkemece mahallinde keşif yapıldığını, mahalli bilirkişilerin Sertel Ailesinin gösterdiği tapu kaydının taşınmazlara uymadığını beyan ettikleri, bilirkişilerin de bilimsel verilere dayanarak hazırladıkları raporda dava konusu taşınmazların açıkça orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirttikleri, ma...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 20

A. Özel hayatın gizliliği

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 4

2– 13/8/1999 tarihli ve 4446 sayılı Kanunun hükmüdür.

Benzer Kararlar

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2019/138 · K. 2022/451

5 Nisan 2022

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2019/242 · K. 2022/478

7 Nisan 2022

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2019/135 · K. 2022/494

7 Nisan 2022

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2019/71 · K. 2022/492

7 Nisan 2022

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2019/428 · K. 2022/441

5 Nisan 2022

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2019/471 · K. 2022/560

14 Nisan 2022