Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/1252 · K. 2022/2000
Yargıtay6. Hukuk Dairesi

E. 2022/1252 K. 2022/2000

E. 2022/1252K. 2022/200011 Nisan 2022
takas
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki takasa itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. K A R A R İcra ve İflas Kanununun 287. maddesinde konkordato talebi üzerine mahkemece, borçlunun mal varlığının muhafazası için gerekli gördüğü bütün tedbirlerin alınacağı, aynı maddenin son fıkrasında ise bu tedbirlere karşı kanun yoluna başvurulamayacağı hususu yer almıştır. Davacı vekili tarafından takasa itiraz niteliğinde açılan dava, konkordato tedbirlerine ilişkin olup temyizi kabil değildir. Temyiz dilekçesi kesin bir karara ilişkin olarak verilirse kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Temyiz edilen kararın...

Karar Metni

6. Hukuk Dairesi 2022/1252 E. , 2022/2000 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki takasa itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

İcra ve İflas Kanununun 287. maddesinde konkordato talebi üzerine mahkemece, borçlunun mal varlığının muhafazası için gerekli gördüğü bütün tedbirlerin alınacağı, aynı maddenin son fıkrasında ise bu tedbirlere karşı kanun yoluna başvurulamayacağı hususu yer almıştır. Davacı vekili tarafından takasa itiraz niteliğinde açılan dava, konkordato tedbirlerine ilişkin olup temyizi kabil değildir. Temyiz dilekçesi kesin bir karara ilişkin olarak verilirse kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Temyiz edilen kararın kesin olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince red kararı verilmeden dosya Yargıtaya gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih ve 1989/3 Esas 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından da temyiz talebinin reddine karar verilebilir. Bu içtihadı birleştirme kararı HUMK hükümleri nedeniyle verilmiş olsa da benzer düzenlemeler nedeniyle HMK hükümlerine göre temyiz yönünden de uygulanması gerektiğinden temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu, m. 287

(Değişik: 28/2/2018-7101/15 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Hukuk Dairesi

E. 2021/2369 · K. 2022/1761

30 Mart 2022

Yargıtay6. Hukuk Dairesi

E. 2021/2597 · K. 2022/2010

11 Nisan 2022

Yargıtay6. Hukuk Dairesi

E. 2022/1386 · K. 2022/1485

16 Mart 2022

Yargıtay4. Hukuk Dairesi

E. 2021/12198 · K. 2022/4724

14 Mart 2022

Yargıtay6. Hukuk Dairesi

E. 2022/2414 · K. 2022/4858

19 Ekim 2022

Yargıtay4. Hukuk Dairesi

E. 2022/547 · K. 2022/11024

28 Eylül 2022