Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/3134 · K. 2022/9953
Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/3134 K. 2022/9953

E. 2020/3134K. 2022/995312 Nisan 2022
başvuru süresiyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü; 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatapın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunduğu, buna karşın yokluğunda verilen gerekçeli kararın katılanın beyan ettiği son adresi ile farklı olan MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu, Anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve...

Karar Metni

4. Ceza Dairesi 2020/3134 E. , 2022/9953 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü; 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatapın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunduğu, buna karşın yokluğunda verilen gerekçeli kararın katılanın beyan ettiği son adresi ile farklı olan MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu, Anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, katılan ...'ya tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmek ve EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 12/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 10

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/381 · K. 2022/5968

28 Şubat 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/3137 · K. 2022/9930

12 Nisan 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/3301 · K. 2022/8425

24 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/2739 · K. 2022/8593

28 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/3130 · K. 2022/9927

12 Nisan 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/5283 · K. 2022/7954

21 Mart 2022