Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/14006 · K. 2022/6584
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/14006 K. 2022/6584

E. 2021/14006K. 2022/658414 Nisan 2022
tekerrüruzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile Değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254.maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın aynı suç işleme kararı kapsamında katılan ve müştekiden farklı tarihlerde haksız menfaat temin etmesi karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2021/14006 E. , 2022/6584 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile Değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254.maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın aynı suç işleme kararı kapsamında katılan ve müştekiden farklı tarihlerde haksız menfaat temin etmesi karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/13995 · K. 2022/5237

29 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/39606 · K. 2022/12448

14 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/13845 · K. 2022/6638

18 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/42646 · K. 2022/4657

21 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/13990 · K. 2022/7617

28 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/15175 · K. 2022/6826

19 Nisan 2022