Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/28864 · K. 2022/8183
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28864 K. 2022/8183

E. 2020/28864K. 2022/818325 Nisan 2022
tazminattazminat davasımaddi tazminattrafik kazası
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

I)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca, hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; cezanın artık adli para cezasına çevrilmeyeceği gözetilmemiş ise de mala zarar verme suçu yönünden karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/28864 E. , 2022/8183 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca, hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; cezanın artık adli para cezasına çevrilmeyeceği gözetilmemiş ise de mala zarar verme suçu yönünden karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine göre belirlenen 5 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 35/2. maddesi gereğince 5/8 oranında indirim ile cezanın 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası olarak belirlenmesi ve aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim ile cezanın 1 yıl 6 ay 22 gün olarak belirlenmesi gerekirken 1 yıl 6 ay 17 gün olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUKnun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından ilgili kısmın çıkarılması ile yerine "hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine göre 5 yıl hapis cezası, aynı Kanun'un 35/2. maddesi gereğince 5/8 oranında indirim ile 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim ile sonuç cezanın 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası" olarak belirlenmesi, suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 10

X. Kanun önünde eşitlik

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 15

IV. Temel hak ve hürriyetlerin kullanılmasının durdurulması

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 17

I. Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 22

C. Haberleşme hürriyeti

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28682 · K. 2022/8782

9 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26763 · K. 2022/6827

6 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28780 · K. 2022/8561

28 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28769 · K. 2022/9704

18 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/30301 · K. 2022/12865

21 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26799 · K. 2022/7655

18 Nisan 2022