Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/4144 · K. 2022/3423
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4144 K. 2022/3423

E. 2020/4144K. 2022/342327 Nisan 2022
bilirkişi raporu
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50, 52, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre; 19/08/2015 günü saat 12:50 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, bölünmüş, 50 km/saat hız sınırı ve yaklaşık 90 metre geride ışıklı yaya geçidi bulunan, düz, eğimsiz yolda seyir halindeyken, gidiş yönüne göre sağdaki yaya kaldırımı...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/4144 E. , 2022/3423 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50, 52, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre; 19/08/2015 günü saat 12:50 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, bölünmüş, 50 km/saat hız sınırı ve yaklaşık 90 metre geride ışıklı yaya geçidi bulunan, düz, eğimsiz yolda seyir halindeyken, gidiş yönüne göre sağdaki yaya kaldırımı tarafından yola girerek solda bulunan orta refüj tarafına geçmek isteyen yayaya çarpması neticesinde yayanın öldüğü olayda, Kaza tespit tutanağında: araçların hızlarını, aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak kuralını ihlal eden sanığın kusurlu olduğu, yayaların karşıdan karşıya geçişlerinde yaya ve okul geçitlerinin bulunduğu yerlerde yayalar için ışıklı işaret varsa bu işaretlere uymak kuralını ihlal eden yayanın kusurlu olduğu belirtildiği, 09/09/2015 tarihli bilirkişi raporunda: sanığın, aracın hızını kavşaklara yaklaşırken azaltmadan, hava, yol ve trafik durumuna göre ayarlamaması sebebiyle tali kusurlu, yayanın ise dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak taşıt yolunu karşıdan karşıya geçerken, kendisine yaklaşmakta olan aracın uzaklık ve hızını dikkate almaması sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği, Adli Tıp İstanbul İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 22/02/2016 tarihli raporda: sanığın yola gereken dikkati vermemesi ve etkili fren tedbirine başvurmaması sebebiyle tali kusurlu olduğu, yayanın ise ilk geçiş hakkına sahip olan sanığın idaresindeki aracın geçişini beklememesi sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği, hükme esas alınan bu raporların oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken TCKnın 50/4. maddesi yönlendirmesi ile TCKnın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCKnın 50 maddesi olarak, bir tam gün karşılığı takdir edilen adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 52/2. maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 52. m...

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4101 · K. 2022/3576

10 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/3993 · K. 2022/4150

30 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4426 · K. 2022/4940

22 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/3531 · K. 2022/3134

20 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4379 · K. 2022/4516

7 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4083 · K. 2022/3047

19 Nisan 2022