Türk Medeni Kanunu'nun 931. maddesinin uygulanmasında kötü niyetin mahkemece re'sen nazara alınıp alınmayacağı konusunda Hukuk Genel Kurulu, Birinci, Yedinci ve Sekizinci Hukuk Daireleri kararları arasında aykırılık bulunduğu ileri sürülerek içtihatların birleştirilmesinin istenilmesi üzerine kararlar arasında aykırılık bulunduğu Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nca belirlenerek, konunun İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nda görüşülmesine 20/9/1990 gün ve 50 sayı ile karar verilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1/2/1967 gün ve Esas: 1966/1-41, Karar: 1967/23 sayılı; 15/3/1967 gün ve Esas: 1966/1-145, Karar: 1967/147 sayılı ve 6/6/1984 gün ve Esas: 1982/14-519, Karar: 1984/662 sayılı kararlarında; Medeni Kanun'un 931. maddesi uyarınca tapu sicilindeki kayda iyi niyete dayanılarak mülkiyet veya diğer bir aynî hak iktisap eden kimsenin kötü niyetli olduğunun davacı tarafca...
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu E.1990/4 K.1991/3 T.8.11.1991 R.Gazete No.21126 R.G. Tarihi: 29.1.1992 GAYRİMENKUL EDİNİMİNDE KÖTÜNİYET TAPUDA KAYITLI BULUNAN BİR MALI İKTİSAP EDEN KİMSEYE KARŞI MEDENİ KANUN'UN 931. MADDESİNDE ÖNGÖRÜLEN İYİNİYET KURALLARINA AYKIRILIK NEDENİYLE AÇILAN TAPU İPTALİ DAVALARINDA, DAVA AÇMA İRADESİ İKTİSABIN KÖTÜNİYETE DAYALI OLDUĞU İDDİASINI DA TAŞIR. 4721/md. 1023 (743/md.931) Türk Medeni Kanunu'nun 931. maddesinin uygulanmasında kötü niyetin mahkemece re'sen nazara alınıp alınmayacağı konusunda Hukuk Genel Kurulu, Birinci, Yedinci ve Sekizinci Hukuk Daireleri kararları arasında aykırılık bulunduğu ileri sürülerek içtihatların birleştirilmesinin istenilmesi üzerine kararlar arasında aykırılık bulunduğu Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nca belirlenerek, konunun İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nda görüşülmesine 20/9/1990 gün ve 50 sayı ile karar verilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1/2/1967 gün ve Esas: 1966/1-41, Karar: 1967/23 sayılı; 15/3/1967 gün ve Esas: 1966/1-145, Karar: 1967/147 sayılı ve 6/6/1984 gün ve Esas: 1982/14-519, Karar: 1984/662 sayılı kararlarında; Medeni Kanun'un 931. maddesi uyarınca tapu sicilindeki kayda iyi niyete dayanılarak mülkiyet veya diğer bir aynî hak iktisap eden kimsenin kötü niyetli olduğunun davacı tarafca iddia ve ispat edilmesi gerektiği, aksi halde kötü niyetin mahkemece kendiliğinden nazara alınamayacağı görüşü benimsenmiştir. Birinci Hukuk Dairesi'nin 6/5/1955 gün ve 3054-2650 sayılı; 10/11/1962 gün ve 6729-7217 sayılı; 15/6/1963 gün ve 5273-4830 sayılı; 20/3/1975 gün ve 2262-2692 sayılı; 27/10/1975 gün ve 9535-9843 sayılı; Yedinci Hukuk Dairesinin 23/10/1979 gün ve 7154-10063 sayılı ve Sekizinci Hukuk Dairesi'nin 19/1/1961 gün ve 6013-278 sayılı ve 19/6/1986 gün ve 7513-8101 sayılı kararlarında da, kötü niyetin davacı tarafça iddia ve ispat edilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Buna karşılık, Hukuk Genel Kurulu'nun 11/11/1977 gün ve Esas: 1976/1-3572, Karar: 1977/849 sayılı kararında ise; "üçüncü kişinin iyi niyetli olmaması hukuki mahiyeti bakımından bir def'i değil itirazdır; mahkemenin bu hususu, ileri sürülmesine gerek olmadan kendiliğinden dikkate alması icabeder" denilmiştir. Birinci Hukuk Dairesi'nin 28/9/1978 gün ve 9400-9658 sayılı ve konuyla ilgili sonraki tüm kararlarında da aynı esas kabul edilmiştir. 8/11/1991 günü Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun öngördüğü çoğunluk ile toplanarak raportör üyenin sözlü açıklamalarını dinledikten sonra; Türk Medeni Kanunu'nun 931. maddesinin uygulanmasında kötü niyetin mahkemece re'sen nazara alınıp alınmayacağı konusunda, kararlar arasında içtihat uyuşmazlığı bulunduğuna üçte ikiyi aşan bir çoğunlukla karar vermiştir. İşin esası ile ilgili görüşmelere geçilmeden önce; 14/2/1951 gün ve Esas: 1949/17, Karar: 1951/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı karşısında gündemdeki içtihadı birleştirmenin konusunun kalıp kalmadığı sorunu üzerinde durulması gerekli gö...