Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/43651 · K. 2022/11451
Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/43651 K. 2022/11451

E. 2021/43651K. 2022/1145127 Nisan 2022
başvuru süresi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi 2006/1758 esas 2010/351 karar sayılı 23/03/2010 tarihli karar ile hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların sanığın yüzüne karşı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının huzurunda tefhim edilmiş olup, her ne kadar Mahkemesince 31/05/2010 tarihinde kesinleştirilmiş ise de kararların 31/03/2010 tarihinde kesinleştirilmesi gerektiği ve bu nedenle zamanaşımının dolmadığı belirlenerek, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 1) TCKda hapis cezası ile adli...

Karar Metni

4. Ceza Dairesi 2021/43651 E. , 2022/11451 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi 2006/1758 esas 2010/351 karar sayılı 23/03/2010 tarihli karar ile hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların sanığın yüzüne karşı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının huzurunda tefhim edilmiş olup, her ne kadar Mahkemesince 31/05/2010 tarihinde kesinleştirilmiş ise de kararların 31/03/2010 tarihinde kesinleştirilmesi gerektiği ve bu nedenle zamanaşımının dolmadığı belirlenerek, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 1) TCKda hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, TCK'nın 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanunun 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekir. Her ne kadar TCK'nın 125/3. maddesinde cezanın alt sınırının 1 yıldan az olamayacağı düzenlenmiş ise de, bu düzenlemenin temel cezanın adli para cezası olarak seçilmesine engel olmayacağı gözönünde bulundurulmadan ve yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezası tercih edilmesi, 2) Görevi yaptırmamak için direnme eyleminin birden fazla kişi tarafından birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi karşısında, TCK'nın 265/3. ve 43/2. maddelerinin uygulanmaması, 3) Sanık müdafisinin 21/06/2016 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim uygulanmasını da kapsadığı gözetilerek, CMKnın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı ilkesinin gözetilmesine,yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/40955 · K. 2022/8078

22 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/42290 · K. 2022/16778

4 Temmuz 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/41373 · K. 2022/10389

18 Nisan 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/42496 · K. 2022/8204

23 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/9851 · K. 2022/14453

8 Haziran 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/11035 · K. 2022/13397

26 Mayıs 2022