Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/28141 · K. 2022/8554
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28141 K. 2022/8554

E. 2020/28141K. 2022/855428 Nisan 2022
bozma kararıdava açma süresimera komisyon kararıgörevli mahkemehak düşürücü süre
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sonuç cezanın doğru belirlenmesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/28141 E. , 2022/8554 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sonuç cezanın doğru belirlenmesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28669 · K. 2022/9115

11 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26799 · K. 2022/7655

18 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/21386 · K. 2022/3001

23 Şubat 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/20931 · K. 2022/5614

24 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26334 · K. 2022/7490

14 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26888 · K. 2022/8031

21 Nisan 2022