Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/2225 · K. 2022/4185
Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/2225 K. 2022/4185

E. 2021/2225K. 2022/41859 Mayıs 2022
ailenin korunması
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması...

Karar Metni

9. Ceza Dairesi 2021/2225 E. , 2022/4185 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, Suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince; 5295 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35 ile anılan Kanunun uygulanmasına dair yönetmeliğin 20/2-3. maddeleri gereğince olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukla ilgili sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen 25/04/2014 tarihli raporda mağdurun ruh sağlığının bozulduğu ancak bozukluğun kalıcı olmadığının tespiti karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanamayacağı nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/2203 · K. 2022/2262

14 Mart 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/2701 · K. 2022/2250

14 Mart 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2022/217 · K. 2022/7379

4 Temmuz 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/24147 · K. 2022/3061

30 Mart 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/2899 · K. 2022/5177

1 Haziran 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/19145 · K. 2022/3901

26 Nisan 2022